Aangifte geregistreerd partnerschap

Vorige week maandag hebben Kevin en ik aangifte gedaan van ons geregistreerd partnerschap. Dit is vergelijkbaar met het in ondertrouw gaan als je gaat trouwen. In deze post de samenvatting van deze dag.

Op 10 augustus om 14.30 moesten we bij het gemeentehuis zijn. We zouden de aangifte van ons geregistreerd partnerschap dat we in oktober aangaan, gaan tekenen. Op zich niet iets waar je pakkie deftig naar toe moet, maar wel iets dat belangrijk.

Van te voren hadden we een officiële brief thuis gestuurd gekregen met daarin wat informatie en een lijstje met gegevens die we mee moesten nemen. Op dat lijstje stond dat je een geboorteakte nodig had. Dit vraag je op in de gemeente waar je bent geboren. Ik ben in Rotterdam geboren en in de gemeente Rotterdam kun je de geboorteakte met je DigiD opvragen. Nu zul je zien, die van mij werkte niet meer. Ik was mijn wachtwoord kwijt en alle gegevens stonden op mijn oude telefoonnummer geregistreerd. Inloggen was dus onmogelijk geworden en eer je een nieuw DigiD aangevraagd hebt en daarna die geboorteakte nog eens opgevraagd hebt, ben je minimaal twee weken verder. Er zat niets anders op dan het gemeentehuis bellen, de situatie uit te leggen en naar de opties informeren. Ik kreeg te horen dat het helemaal niet nodig was dat ik een geboorteakte mee nam en dat onze afspraak dus gewoon door kon gaan. Een beetje verbaasd was ik wel, maar goed… Achteraf bleek dat ze ons de verkeerde brief toegestuurd hadden, eentje van een paar jaar geleden.

We namen de overige papieren, onze paspoorten, kopieën van de identiteitsbewijzen van onze getuigen en de brief die we thuis gestuurd gekregen hadden mee en meldden ons om 14.30 in het gemeentehuis. We gingen naar een aparte kamer waar we te woord gestaan werden door een ambtenaar van de burgerlijke stand. Het was een hartstikke aardig mens en ze nam alles keurig met ons door. We kregen uitleg over hoe de ochtend van 05 oktober eruit zou zien, moesten aangeven welke achternamen we zouden willen dragen na ons ja-woord en kozen voor een partnerschapsboekje. We gaven voor de zekerheid nog wel even aan dat ik in principe 10 dagen later uitgerekend ben en dat er een kleine kans bestaat dat ik dan aan het bevallen ben. Normaal gesproken moet je je persoonlijk af komen melden, maar aangezien dat vrij lastig wordt als we met een bevalling bezig zijn, is er besloten dat mijn schoonouders ons mogen afmelden indien wij op dat moment niet aanwezig kunnen zijn, omdat we dus in het ziekenhuis zijn. Nadat we een keer of vier onze handtekening gezet hadden en alle vragen gesteld hadden, stonden we 20 minuten laten weer buiten.

We hebben onze eerste officiële stap naar het partnerschap nu dus gedaan. Aan de ene kant voelt het heel bijzonder en aan de andere kant voelt het heel gewoon. Het zegt niks over onze liefde voor elkaar, die verandert er niet door en blijft even sterk. Het voelt meer bijzonder doordat we voor de wet ook een gezin worden en alles voor ons mannetje straks gewoon goed geregeld is.

Er zullen ongetwijfeld lezers zijn die nieuwsgierig zijn naar onze voorbereidingen en plannen voor 05 oktober. Over een poosje zal ik aan post online zetten waarin ik jullie zal vertellen over onze plannen voor die dag en wat we tot nu toe al aan voorbereidingen gedaan hebben, want het is sneller 05 oktober dan we uiteindelijk door zullen hebben!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.