Diary – Life with two kids | snot, spruw, nacontrole en ziekenhuisopname

Het is maandag en dat betekent dat er weer een diary post online komt. Het was een bewogen weekje. Vorige week schreef ik nog dat ik hoopte dat het toch wel wat beter zou gaan met de ziekenboeg hier thuis en had ik niet verwacht dat we aan het einde van deze week in het ziekenhuis zouden belanden. Ik klets je weer bij over mijn afgelopen week.

Spruw
Ja, ik kan er een lang verhaal van maken, maar dat zal ik je besparen. Begin deze week had ik het vermoeden dat de spruw terug was. Woensdagochtend wist ik het zeker. Kevin haalde bij de huisarts medicijnen op, zodat we gelijk konden beginnen met behandelen. Dit keer gaan we met iets drastischere maatregelen aan de slag. Ik vermoed dat de laatste keer de spruw gewoon net niet helemaal weg geweest is en het daardoor terug gekomen is. Alles gaat de komende weken in de wasmachine met een flinke scheut azijn, wat er op 60 graden gewassen kan worden, wordt ook op 60 graden gewassen, miconazolcrème, kokosolie (ik kwam er alleen door een tipje van iemand achter dat ik toch niet helemaal de goede heb, dus moet nog even naar de winkels), medicijnen van de huisarts, gentiaan violet en ik rust niet eerder dan dat de spruw uit ons huis is verbannen.

De ziekenboeg
Vorige week was Luca ziek. Hij was weer opgeknapt, wij begonnen met snotteren en Nova begon met hoesten. Waar ik bij Luca, toen hij nog zo’n kleine baby was, opkeek van elk kuchje, doe ik dat niet meer. Toen ze donderdag nog steeds aan het hoesten was en toch ook minder goed dronk (want spruw is pijnlijk in je mond), heb ik de huisarts gebeld. Ze wilden dat we langs kwamen ter controle. Het was een beetje een twijfelgevalletje. Op dat moment was alles goed. Het hoesten mocht alleen niet meer worden, ze mocht niet meer van die hoestaanvallen krijgen en ze mocht ook niet minder of slechter gaan drinken. Toen we vrijdagochtend met de ellende thuis zaten (lees: drie hoestaanvallen in een uur, drie keer overgeven van het hoesten en een benauwd meisje) hebben we de huisarts gelijk gebeld. We konden die ochtend langskomen en werden doorverwezen naar het ziekenhuis.

We meldden ons op de spoedeisende hulp. Daar werd Nova uitgebreid nagekeken, er werden honderd dingen gevraagd waar we zo goed mogelijk antwoord op probeerden te geven. Uiteindelijk werd er na anderhalf uur besloten dat ze toch opgenomen moest worden. Aangezien ze toch minder goed drinkt, ze zo ontzettend hoest en er uitgesloten moest worden of ze misschien kinkhoest zou hebben. We werden naar de kinderafdeling gebracht en daar werd alles voor ons in orde gemaakt.

Aangezien ik borstvoeding geef aan Nova, moet ze voor en na het drinken gewogen worden. Op die manier kunnen we controleren hoeveel er ongeveer naar binnen gaat. Dat klopt natuurlijk niet precies, maar als er maar 10 gram bijgekomen is, weet je wel dat ze niet heel veel binnen heeft gekregen. Als er 100 gram bijgekomen is, weet je dat ze in ieder geval een goede plons met vocht binnen heeft gekregen. Ook werd ze op de monitor aangesloten, zodat haar hartslag, zuurstofgehalte en aantal ademhalingen goed in de gaten gehouden konden worden. Als ze een hoestbui zou krijgen, moesten we de verpleegkundige oppiepen.

De heeft het grootste gedeelte van de tijd geslapen. Ze werd wakker tijdens de onderzoeken, voor een voeding en als ze even een krampje had. De rest van tijd is ze onder zeil geweest. Hoesten is, zeker voor zo’n kleintje, heel vermoeiend. Als ze slaapt heeft ze er geen last van, dus het is voor haar dubbel zo goed om nu veel te slapen.

Nacontrole
Deze week was ook het afsluitende gesprek bij de verloskundige. Wat een gek idee dat ook het verloskundige hoofdstuk nu is afgesloten. Het was fijn om nog even na te kunnen praten en wat dingetjes te bespreken. Alles was in ieder geval goed en dit hoofdstuk hebben we met een heel goed gevoel af kunnen sluiten.

Nog even kletsen
Terwijl Nova lekker ligt te slapen in het bedje in het ziekenhuis, ben ik op mijn laptop even aan het werk voor mijn blog en typ ik nu in ieder geval deze post. Mijn hoofd zit vol, maar tegelijkertijd ook weer niet. Wat de zorgen om zo’n klein meisje al niet met je doen. Vrijdagmiddag, toen ik hier alleen zat en Kevin spullen halen was voor de nacht en de volgende dag, was ik echt leeg. De batterij van mijn telefoon was nagenoeg leeg. Onze Hetty de Heks heeft namelijk mijn oplader van mijn telefoon doorgeknaagd (ja… ik vraag me ook af hoe en hoe ze erbij komt om dat soort dingen te doen.. We noemen haar niet voor niks Hetty de Heks). We doen dus al een tijdje met één oplader en uitgerekend op die dag had ik geen tijd gehad om Kevins oplader te pakken en mijn telefoon op te laden.. Zal je altijd zien. Gelukkig had ik eerder die week een bestelling van Hoesjes-outlet thuis gestuurd gekregen met daarin een nieuwe kabel om mijn iPhone op te laden. Ik heb dit keer voor een kabel van 2 meter gekozen. Daar ben ik nog nooit zo blij mee geweest, want een langere kabel kwam hier in het ziekenhuis toch wel heel goed uit. Ook kwam er een nieuwe screenprotector binnen. Mijn vorige zat niet helemaal goed meer. Eigenlijk heeft die nooit helemaal goed gezeten, want op de één of andere manier kwam er iedere keer lucht onder. Nu zit er weer een nieuwe op, die wel goed zit.

Ik typ dit blogje op zaterdagochtend en ga hem nu ook afsluiten. Ik heb genoeg gekletst. Ik verwacht de arts zometeen en dan zullen we horen hoe het verder zal gaan. Dat wordt vervolgd in een andere post. Als je mij via Instagram volgt, weet je waarschijnlijk al wel hoe het zal aflopen. Daar heb ik op mijn tijdlijn en in de Stories ook wat dingen gepost.

Ik schrijf het weer, maar hopelijk wordt de aankomende week een betere week! Duimen jullie mee voor ons?

 

Dit artikel bevat producten die ik toegestuurd heb gekregen.

 

Volg:
Share:

2 Reacties

  1. 11 december 2017 / 10:17

    Hey! Wat erg voor Nova, ocharme toch zeg. Maar goed dat jullie nr het ziekenhuis zijn gegaan, en dan ze daar dan opgenomen werd om het in de gaten te houden. Idd, met borstvoeding kun je niet goed weten hoeveel ze binnen hebben…
    Ivm kinkhoest, hebben jullie niet dat vaccin? In België krijgen alle zwangeren dat gratis tussen 24 en 32 weken zwangerschap, dan is je kindje meteen beschermd. Ik heb het dus vorige week geloof ik opnieuw laten zetten voor de baby. Ward enzo moesten nu wel niet meer opnieuw mee, die hebben het nog van bij Bess 🙂
    Voor de rest alles goed met jullie? Geniet alvast van de feestdagen! We sturen nog wel 😉
    Wat een sneeuw trouwens hè, bij jullie ook?

    Groetjes,

    • Manon
      Auteur
      12 december 2017 / 13:09

      Hoi Ruth! Wij hebben wel het vaccin, maar dat wordt niet tijdens de zwangerschap gegeven. Niet standaard in ieder geval. Wij hebben een heel inentingsprogramma voor kindjes vanaf 2 maanden. Ze zal binnenkort haar eerste inenting krijgen.
      Verder gaat alles goed, we zijn weer thuis inmiddels 🙂 Hier ook een hoop sneeuw, maar vandaag is er al een groot gedeelte gesmolten.
      Tot gauw!
      Groetjes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.