Ja, ik wil – Geregistreerd partnerschap

20150802 gp

De meeste van jullie weten het natuurlijk al, maar ik wilde er toch nog een blogje aan wijden: in oktober geven Kevin en ik elkaar het ja-woord. We hebben gekozen voor een geregistreerd partnerschap. In deze post de uitleg van de keuze hiervoor en de wensen voor deze dag.

Toen Kevin en ik elkaar nog niet zo lang kenden, maar we al wel over de toekomst spraken met elkaar, wilden we eigenlijk eerst samen wonen, een huis kopen, trouwen en daarna ons gezin met een zoon of dochter uitbreiden. Op een gegeven moment hebben we besloten om die laatste twee stappen met elkaar om te wisselen en eerst ons gezin uit te breiden. Die keuze is weloverwogen genomen en daar staan we nog steeds voor meer dan 100% achter, maar vanaf het moment dat ik zwanger was, knaagde het toch een beetje dat we geen man en vrouw van elkaar waren en dat niet alles voor de baby automatisch goed geregeld is.

Ik besloot om op internet te zoeken naar het verschil tussen een geregistreerd partnerschap en een huwelijk. Voor iedereen die het verschil niet zo goed weet tussen een huwelijk en een geregistreerd partnerschap, hieronder een stukje uitleg.

Een huwelijk en geregistreerd partnerschap zijn in veel opzichten gelijk aan elkaar. In beide gevallen leg je je relatie vast bij een ambtenaar van de burgerlijke stand. Je hebt ook bij beide het recht om elkaars achternaam aan te nemen en de plicht om elkaar te onderhouden. Daarnaast geef je bij een huwelijk elkaar altijd het ja-woord, bij een geregistreerd partnerschap is dit niet verplicht.
Net als bij een huwelijk ben je binnen een geregistreerd partnerschap niet verplicht om tegen elkaar te getuigen in een rechtzaak en ben je elkaars wettelijke erfgenaam.
Een huwelijk zal altijd via de rechter ontbonden moeten worden, een geregistreerd partnerschap wordt alleen via een rechter ontbonden als er minderjarige kinderen in het spel zijn of de partijen het niet eens worden met elkaar.
Niet in alle landen wordt het geregistreerd partnerschap geaccepteerd, waardoor je bij een lang verblijf of in geval van emigreren niet als elkaar echtgenoot gezien kunt worden.

Het gedeelte dat voor ons heel belangrijk is, is de wetgeving voor de vader als een kind binnen of buiten een huwelijk of geregistreerd partnerschap geboren wordt. Op de site van de rijksoverheid kun je lezen dat kinderen die binnen een huwelijk of geregistreerd partnerschap geboren worden, automatisch de partner van de vrouw als vader krijgen. De vader hoeft het kind ook niet te erkennen. Op veel sites lees je dat de vader het kind nog wel moet erkennen. Ik vermoed dat de wetgeving vrij recent veranderd is rondom dit gedeelte, dus dat er daarom veel verschillende dingen te lezen zijn. Kevin heeft ons kind sowieso erkend, dus in ons geval is dat gedeelte in ieder geval goed geregeld. Een ander belangrijk verschil is dat de vader, ondanks dat hij het kind wel erkent nog geen wettelijk gezag heeft over het kind als het kind niet binnen een huwelijk of geregistreerd partnerschap geboren wordt. Dit zou via een bepaald formulier, via een rechter eerst aangevraagd moeten worden. Wordt het kind binnen het huwelijk of geregistreerd partnerschap geboren, heeft de vader samen met de moeder het wettelijke gezag over het kind.

Kevin zou heel graag ooit nog echt trouwen, met een ceremonie, receptie en feest erbij. Voor mij hoeft dit niet per se, omdat ik vind dat zoiets een hoop geld kost en ik zie niet per se de meerwaarde ervan. In beide gevallen zijn we man en vrouw van elkaar en blijven we evenveel van elkaar houden. Uiteindelijk hebben we besloten om een geregistreerd partnerschap aan te gaan, zodat alles voor de baby goed geregeld is, maar de optie om ooit echt te trouwen met alles erop en eraan nog wel open blijft.

Op maandag 10 augustus gaan we aangifte doen van ons geregistreerd partnerschap, dit kun je vergelijken met in ondertrouw gaan als je een huwelijk aangaat met elkaar. Hier volgt later een post over.

Op maandag 5 oktober zullen Kevin en ik elkaar het ja-woord geven. Ondanks dat dit niet verplicht is, willen we dit wel graag doen. Ook zal ik vanaf dat moment Kevin zijn achternaam aannemen. We houden het heel klein, mede doordat ik op dat moment hoogzwanger zal zijn. Onze ouders, tevens onze getuigen en mijn zusje zullen aanwezig zijn. In een latere post zal ik de wensen voor de rest van de dag omschrijven. Helaas kunnen door mijn bekkeninstabiliteit, het korte tijdsbestek en het feit dat ik 38,5 week zwanger ben op dat moment niet alle wensen in vervulling kunnen gaan, maar de belangrijkste dingen zullen (wellicht een beetje aangepast) wel gaan lukken!

Volg:
Share:

7 Reacties

  1. Annie de Kat Groenendijk
    9 augustus 2015 / 19:40

    Hehe jongens gefeliciteerd met jullie besluit dat jullie heel gelukkig met elkaar en jullie kindje worden knuffel Annie

    • Manon
      Auteur
      9 augustus 2015 / 19:51

      Dankjewel!

  2. 10 augustus 2015 / 08:33

    Dag Manon, wat een leuk nieuwtje 🙂 Proficiat! Dit kende ik nog niet: geregistreerd partnerschap. In België heb je wel wettelijk samenwonen, maar dat is toch niet hetzelfde. Denk niet dat dat bij ons bestaat. In ieder geval: wij zijn in 2012 getrouwd voor de wet en de kerk (dat is dus de katholieke kerk), en dat was de mooiste dag van ons leven 🙂
    Hoe vlot de rest vd zwangerschap nog, niet teveel last met je bekkeninstabiliteit? Ik begin de laatste tijd wel heel moe te worden, werken, de bouw, het geregel voor de bouw, en de vele leuke weekendactiviteiten zijn toch vermoeiend 🙂 Maar voor de rest bolt het, en begint de baby zich steeds vaker te laten voelen. Dat is wel leuk. Ik begin ook te verdikken, de buik groeit, en ik heb zo het gevoel dat ik ook op m’n billen iets ben bijgekomen (dat vind ik minder, maarja, dat sporten we er dan wel weer af na de bevalling). Veel plezier nog met de voorbereidingen van jullie dag in oktober!
    Groetjes, Ruth

    • Manon
      Auteur
      11 augustus 2015 / 19:09

      Hoi Ruth, het geregistreerd partnerschap is iets dat niet in elk land bestaat. Het zou dus best kunnen dat zoiets in België niet bestaat of anders genoemd wordt. Ik vind het voor nu een mooi tussenstation totdat we ooit besluiten om te gaan trouwen:)
      Begrijpelijk dat je nu sneller moe bent. Je lijf is druk bezig om een minimensje te knutselen en als je dat ook nog druk bezig bent met de bouw van jullie huis en alles dat daarbij komt kijken, snap ik heel goed dat je sneller moe bent! Probeer wel regelmatig te rusten!
      Wat leuk dat de baby zich steeds vaker laat voelen. Dat is toch fijn, een bevestigend gevoel van leven in je buik.
      We spreken elkaar gauw weer! Groetjes!

  3. 10 augustus 2015 / 08:50

    Gefeliciteerd! 🙂 Ik wilde oorspronkelijk ook graag eerst trouwen voordat we aan kinderen begonnen, maar dat liep net even anders. Geregistreerd partnerschap heb ik aan gedacht, maar ik wil juist ooit nog trouwen en hoewel dat wel kan als je een geregistreerd partnerschap hebt, voelt dat voor mij persoonlijk dan toch een beetje ‘doen alsof’ (omdat je immers toch al getekend hebt, als het ware). Dus vriend heeft onze dochter gewoon erkend en achteraf online gezag aangevraagd, was een kwestie van 5 minuten 🙂 Wat ik wel heel vreemd vind is dat ik niet dezelfde achternaam heb als mijn kind, wat dat betreft zou ik wel snel willen trouwen binnenkort 😉

    • Manon
      Auteur
      11 augustus 2015 / 19:12

      Dankje!
      Die achternaam was voor mij ook wel een reden. Nu heb ik straks dezelfde achternaam als ons kind en dat voelt toch ook wat beter.
      Hopelijk dat er voor jullie gauw een bruiloft aankomt, zodat ook voor jou dat gedeelte straks helemaal goed voelt:)

  4. Ruth&Ward
    13 augustus 2015 / 12:29

    Dag dames, even een kort intermezzo: is het de gewoonte in Nederland om nog de achternaam van je man aan te nemen? Dat is bij ons in België ook anders, dat hoor je hier niet meer veel (toch niet bij de huidige generatie). Officieel blijf je bij je eigen achternaam. Er wordt wel vernoemd naar ‘dhr. en mevr. Evens’ ter voorbeeld, maar ik zal vb op mijn werk niet met mevr. Evens aangesproken worden of aangeschreven. Wel grappig die verschillen! Ik vind het natuurlijk wel geweldig om mevr. Evens te zijn, en als iemand dat eens zegt, vind ik dat ook wel leuk. 🙂 Maar ik vind het toch ook raar als je eigen achternaam plots weg is, lijkt me? Trouwens, in België kan je de achternaam van je kind kiezen… naam man, naam vrouw, of eender welke combinatie van beiden! Dat vind ik nu ook maar niets, dus bij ons wordt het kleintje gewoon een Evens 🙂 en daar ben ik heel fier op Groetjes, Ruth

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.