Kim | Positief Opvoeden

De laatste tijd veel in het nieuws: ouders moeten gaan opvoeden en wel nu. Vroeger was alles beter en dat soort dingen. Ik kan me redelijk vinden in het feit dat sommige ouders toch wel erg makkelijk denken over dat opvoeden wel gebeurt op school/crèche. Nee, daar ben je als ouder verantwoordelijk voor. De laatste jaren/decennia zijn er natuurlijk heel wat dingen geschreven over opvoeden en de wijze is ook langzamerhand veranderd. Vandaag deel ik één bepaalde zienswijze met jullie: namelijk Positief Opvoeden (Triple P).

Positief opvoeden: de theorie.
Positief opvoeden, wat moet je je daar nu bij voorstellen? Positief opvoeden, ook wel Triple P (Positief Pedagogisch Programma) genoemd, is een opvoedkundig programma. Dit programma stoelt op vijf basisprincipes, namelijk: een veilige en stimulerende omgeving bieden; laten leren door positieve ondersteuning; een aansprekende discipline hanteren; realistische verwachtingen hebben en goed voor jezelf zorgen. Het is een wijze van opvoeden die de ontwikkeling van kinderen stimuleert en waarbij je op een opbouwende, niet kwetsende manier omgaat met het gedrag en emoties van kinderen. Er worden geregeld trainingen Triple P gegeven bij verschillende Centra voor Jeugd en Gezin. Wil je meer weten over Positief Opvoeden? Kijk dan eens op de website.

De praktijk
Ik denk dat positief opvoeden heel mooi kan aansluiten bij wat iedereen wil: dat zijn/haar kind op een goede manier opgroeit en ontwikkelt binnen de mogelijkheden. Door positief op te voeden zet je een kind in zijn/haar kracht. Belonen staat centraal, straffen veel minder. In plaats van straffen kan je negatief gedrag beter negeren. Ik vind dat een lastig punt. Ik ben het er mee eens dat belonen efficiënter is dan straffen. Maar… negatief gedrag negeren, dat kan ik niet helemaal. Mijn kleine ventje doet soms ook gewoon dingen die gevaarlijk zijn, bijvoorbeeld aan een lamp staan trekken. Naast dat ik het gewoon niet wil hebben, is dat ook gevaarlijk. Dan grijp ik wel in, dat negeer ik niet. Vaak volstaat één of twee keer ‘Nee, Noud, niet doen.’ Maar soms ook niet, en dan til ik hem daar weg en zet ik hem bij zijn eigen speelgoed neer. En wanneer hij daar mee gaat spelen, geef ik hem daar weer een complimentje voor. Ik merk aan de andere kant wel, dat Noud (hoe jong ook nog) héél gevoelig is voor een compliment of uiting van trots van zijn ouders. Wanneer hij een vormpje door zijn vormenstoof heen drukt of zelf gaat staan, zoekt hij echt ons op om te laten zien wat hij kan. Hij wordt ook heel blij als we hem een compliment geven, dus daarin zie ik nu al onderdelen van positief opvoeden die goed werken.

Ben jij bekend met het Positief Opvoeden Programma? En wat vind jij er van?

De blog van Kim vind je hier

Volg:
Share:

4 Reacties

  1. 10 februari 2017 / 13:00

    Heel interessant!
    Persoonlijk denk ik dat (net als bij zoveel zaken) de balans het belangrijkste is; belonen is heel belangrijk, maar terechtwijzen kan dat ook zijn. Wanneer je teveel beloont, en dit de overhand laat halen, denk ik dat je kind wel eens kan denken dat alles wat hij/zij doet geweldig is, en zou dat kunnen resulteren in het feit dat hij/zij minder haar best gaat doen? Of net wanneer vb je altijd beloont (al is het met een applausje) wanneer hij/zij het bordje leeg heeft, dat het kind dan eten gaat overwaarderen, als zijnde iets waar het een prestatie op kan halen, wat natuurlijk niet is. Ik heb ooit gelezen dat Scandinavische opvoedmodellen aanraden om de activiteit te belonen, niet het resultaat, en daar zit een mooi verhaal in vind ik. Belonen als ze goed hun best doen, ongeacht of het dan altijd het gewenste resultaat heeft.

    Enfin, zelf zie ik dat ik Bess best vaak beloon, met een applausje, een knuffel, een kus. Niet met iets materieel of een dessertje vb. Daarnaast als zij iets doet wat niet zou mogen, zeggen we het ook “nee Bess, mag niet”, en dan is het vaak even zoeken of we dat nu moeten blijven herhalen, moeten negeren, of haar gewoon naar iets ander dirigeren.

    Groetjes,

    Ruth

  2. 10 februari 2017 / 13:07

    PS, Kim, zie ik nu op je blog dat je je ideale woning beschrijft? Ik heb net een artikeltje naar Manon gestuurd over m’n ervaring van ons gesprekje rond woonwensen en woonstructuur Be-Nl 🙂 Haha, ik had misschien wat dieper erop in moeten gaan.

    Groetjes,

    Ruth

  3. 12 februari 2017 / 08:38

    Idd Ruth, balans is het belangrijkste. En idd, de weg er naar toe is vaak veel belangrijker dan het resultaat, mooi hoe je dat beschrijft!
    Ik schreef vrijdag idd over mijn droomhuis, op de pickwick theezakjes zitten van die vragen, en daar stond deze idd op, dus ik dacht: ik laat mijn fantasie eens de vrije loop ?

  4. 13 februari 2017 / 11:32

    Hey Kim,

    ik heb misschien nog een topic-ideetje voor je, of toch iets waar ik zelf benieuwd naar ben: kinderen samen laten slapen, dus kinderen op dezelfde kamer. In België is dat denk ik minder actueel dan in Nederland. Wat zijn de theorieën? Wat zijn de voordelen, de nadelen? Vanaf welke leeftijd(en)?

    Groetjes,

    Ruth

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.