Mijn zwangerschap in 10 foto’s

Vandaag een artikel met veel foto’s! Ik ga namelijk terugblikken op mijn zwangerschap. Ik heb tien foto’s uitgezocht die symbool staan voor een bijzonder moment tijdens mijn afgelopen zwangerschap, die de groei van mijn buik laten zien en weergeven hoe ik deze zwangerschap heb ervaren. Benieuwd naar mijn terugblik op de afgelopen negen maanden en wil je de groei van mijn buik zien, lees het artikel dan zeker even verder.

De meest geniale foto van 2017 vind ik dit. Ik weet nog hoeveel plezier ik had beleefd aan het uitzoeken van alle spulletjes en Luca aankleden voor deze foto. Ik was zo trots en was zo benieuwd naar alle reacties op de foto. Het was voor ons de foto om onze zwangerschap bekend te maken en Luca er vanaf het begin bij  te betrekken.

Deze foto is gemaakt toen ik de drie maanden grens was gepasseerd. Ik heb bewust mijn hoofd niet op de foto gezet, omdat ik mij niet goed voelde en er door het veel spugen niet uitzag. Het eerste begin van ‘de babybuik’ is hier zichtbaar.

Ik heb mij heel lang echt niet goed gevoeld. Zeker de eerste 15 weken waren de zetpillen noodzakelijk om niet continu te hoeven spugen en enigszins fatsoenlijk de dag door te kunnen komen. Ik weet dat ik mij echt beroerd heb gevoeld, dat ik mijzelf heel rot heb gevoeld en mij echt waardeloos voelde, maar het bizarre is dat ik het gevoel van toen niet meer terug kan halen. Het is bizar hoe je lijf dat soort dingen je weer laat vergeten.

De zetpillen heb ik echt een tijd nodig gehad en helaas is het spugen pas na  25/26 weken zwangerschap aanzienlijk minder geworden. Toen hoefde ik niet meer (bijna) elke dag te spugen, maar werd het nog maar één of twee keer per week. Als je nagaat dat ik aan het begin gerust zes keer per dag boven de wc hing, was één of twee keer per week erg goed te doen. Pas na 32/33 weken zwangerschap is het spugen gestopt.

Deze foto kan niet ontbreken in deze timelaps. Na 15 weken zwangerschap hebben we het geslacht van ons kindje laten bepalen. We waren te nieuwsgierig en omdat ik zo ontzettend veel zieker was deze zwangerschap dan tijdens mijn eerste zwangerschap wilden we ook heel graag weten of dat te maken had met het feit dat er misschien een kindje van het andere geslacht in mij groeide. Zelf hadden we namelijk het vermoeden dat het, mede doordat ik zoveel zieker was, wel eens een meisje zou kunnen zijn. We nodigden later die week onze ouders en mijn zusje uit om ook aan hen te vertellen of wij een jongen of meisje verwachtten. We wilden er een beetje een feestje van maken en kozen ervoor om een ballon te bestellen die het geslacht zou ‘vertellen’. Iedereen was door het dolle heen: we hebben al een zoon en zouden een dochter gaan krijgen!

Mijn buik groeit gestaag door en je ziet echt dat ik zwanger ben en niet te veel hamburger heb gegeten. Hier begon ik mij langzaam wat beter te voelen. Toch vind ik dat je ook aan deze foto nog wel kunt zien dat ik niet helemaal op en top ben en dat ik echt nog herstellende ben van de heftige misselijkheidsperiode.

27 weken zwanger en op vakantie in Italië. We gingen met de auto en overnachtten in Oostenrijk. Het waren twee heerlijke weken. Natuurlijk was het af en toe wel even pittig met de warmte en een dikke buik meezeulen tijdens een uitje, maar met deze termijn was dat echt nog heel goed te doen. Ik ben blij dat we gewoon zijn gegaan en dat we nog een heerlijke vakantie als gezin van drie hebben kunnen ervaren.

Ongeveer 34 weken zwanger. Mijn verlof begint officieel. Heerlijk! Ik was eraan toe. Nu kon ik mij gaan richten op de laatste loodjes, de laatste dingetjes voor de komst van de baby in orde maken, bewust genieten van mijn dikke buik en proberen om nog wat quality time met Luca door te brengen.

 

Deze foto van de zwangerschapsshoot mag zeker niet ontbreken in deze reeks. De shoot was heel leuk om te doen en heeft prachtige foto’s opgeleverd. Mijn buik is niet heel veel meer gegroeid na deze foto’s en legt dus de uiteindelijke grootte redelijk goed vast.

Dit was één van de laatste buikfoto’s die ik maakte. Er was er nog wel eentje, maar die is in het ziekenhuis genomen toen ik bijna ging bevallen. Dat is een foto die ik voor mijzelf houd. Hier was ik ruim 38 weken zwanger, uiteindelijk was het twee dagen voor de bevalling. Als ik zo kijk, zie ik heus een grote buik, maar niet gigantisch. Er zit daar een voldragen kindje in, bijna zeven pond, een flinke plons vruchtwater en uiteraard wat vetreserves die je lijf opbouwt om borstvoeding te kunnen geven. Ik vind het reuze meevallen en ben er zeker trots op!

Deze foto werd genomen toen ik al weeën had. Het is de laatste foto als gezin van drie, de laatste foto waar Luca enig kind is en de laatste foto waar nog een stukje van mijn dikke buik op staat. Nog geen vier uur nadat deze foto is gemaakt, was onze Nova al geboren.

Met deze foto sluit ik deze serie ook af. Ik heb al een paar keer te horen gekregen dat ik geen heel makkelijke zwangerschap heb gehad. Toch kijk ik er zelf absoluut niet zo op terug. De misselijkheid en het vele spugen de eerste periode was heel vervelend en dat had ik als kiespijn kunnen missen, maar het hoorde er helaas bij. Natuurlijk was het heftig, ik heb zes weken niet kunnen werken en daarna kostte het werken mij ontzettend veel energie. Gelukkig werd dat wel steeds wat beter. Ook heb ik last gehad van mijn bekken, maar het was dit keer niet zo heftig als bij de zwangerschap van Luca. Ik vind zelf dat ik absoluut niet mag klagen, er zijn vrouwen die het vele malen erger hebben.

Ik kijk enorm positief terug op deze zwangerschap. Ik ben ontzettend blij en trots dat mijn lijf wederom voor een prachtig en gezond kindje heeft gezorgd. Ik sluit weer een bijzondere periode in mijn leven af. Ik heb twee keer zwanger mogen zijn en heb twee prachtige en gezonde kinderen op de wereld gezet. Ik vind zwanger zijn iets dat prachtig en bijzonder is, iets dat je misschien maar een paar keer in je leven meemaakt. Om zo het bovenstaande overzichtje te zien en zelf even bewust stil te staan bij alle momenten, doet mij weer beseffen hoe gezegend we zijn, wat voor mooie periode we hebben mee mogen maken, maar ook hoe bizar snel de tijd is gegaan. Nu gaan door het leven als gezin van vier en gaan we intens genieten van de babyperiode waar we nu middenin zitten. Weer een nieuwe fase en hopelijk wederom een heerlijke periode.

Liefs, Manon

Volg:
Share:

1 Reactie

  1. 15 november 2017 / 08:56

    Hey Manon,

    die laatste foto in de rij is echt super mooi. Jullie stralen alledrie 🙂 En niet te geloven dat nog geen 4 uur later Nova er ook al bij was!
    Luca is al echt een grote kerel hè, ik zie het hier ook met Bess, ze groeien zooooo snel!

    xxx

    Ruth

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.