Oei, Nova groeit – de eerste sprong is genomen

Twee jaar geleden ben ik begonnen met mij verdiepen in de ontwikkelingssprongen die een kind doormaakt tijdens de eerste periode van zijn leventje. Vaak hoor je dat mensen of heilig geloven in die sprongetjes of werkelijk waar nog nooit iets gemerkt hebben qua sprongetjesgedrag bij hun kind. Ik zocht mijn blogpost van twee jaar geleden erbij en las terug hoe wij de eerste sprong van Luca ervaren hebben en vergelijk deze met de sprong van onze dochter. En ik kan je vertellen… verschil is er!

Wil je de post die ik twee jaar geleden schreef, over Luca’s eerste sprong (nog eens) lezen? Klik dan hier. Ik zie in mijn statistieken dat er regelmatig mensen de blogposts van toen lezen, het is blijkbaar iets waar heel wat ouders op Internet naar zoeken. Vandaar dat ik ervoor gekozen heb om deze ‘rubriek’ ook weer terug te laten keren op mijn blog.

Oei, ik groei – het boek en de app die ik gebruik om het sprongetjesgedrag te herkennen, gaan uit van de drie H’s op het moment dat je kindje in een ontwikkelingssprong zit: huilen, hangerig en humeurig. De sprong wordt berekend vanaf de uitgerekende datum. De app die ik op mijn telefoon heb, is daar heel handig voor. Ik hoef alleen maar de uitgerekende datum in te vullen en ik krijg iedere sprong een melding als de sprong eraan komt of ongeveer zou moeten beginnen. Heel handig, zo ben ik alvast een beetje voorbereid. De eerste sprong begint ongeveer vijf weken na de uitgerekende datum. Nova is een weekje eerder geboren, dus dat zou betekenen dat de sprong bij haar rond de zes weken zou moeten zijn. Inmiddels is Nova acht weken oud, dus het wordt tijd om terug te blikken op de ‘sprongetjesperiode’.

Luca heeft ons laten zien dat die ontwikkelingssprongen echt bestaan. We herkenden bij hem duidelijk de drie H’s en zagen na verloop van tijd dat hij weer een stukje wijzer was geworden. Bij Nova waren we dus voorbereid op onrust. We hebben een week van te voren ook echt nog tegen elkaar gezegd ‘De eerste sprong komt er binnenkort weer aan. Dat zal wel een paar slechte nachten betekenen, inclusief een aantal dagen waarin Nova alleen maar in de draagdoek zal willen zitten’. Echter…. We hebben er bij haar helemaal niks van gemerkt. Misschien omdat we meer ‘ervaren’ zijn en niet meer zo opkijken van een kind dat een poos huilt of wat humeurig is. Wie zal het zeggen. Toch hebben we samen terug zitten denken, maar we hebben deze eerste sprong weinig gelijkenissen gezien met Luca. Het extra aandacht vragen, het niet of nauwelijks willen slapen overdag, het meer huilen, we hebben het allemaal niet gehad bij Nova. Voor iedereen fijn dat ze dus weinig last heeft gehad van deze ontwikkelingssprong.

De eerste sprong is wel genomen
Ondanks dat we bij Nova niks van de drie H’s gemerkt hebben, hebben we wel degelijk een ontwikkelingssprong gezien. Het grappige is dat we die overgang echt herkent hebben. Ze ging opeens anders kijken naar ons, net alsof ze je meer ziet en echt aankijkt. Het eerste lachje kwam door en ze werd een stuk beweeglijker. Ik denk vooral dat het kijken echt een groot verschil maakt. Het is net alsof ze er meer is. Dat hele pasgeboren baby’tje is er op zo’n moment vanaf en nu is ze gewoon een baby. Het klinkt denk ik heel raar wat ik nu schrijf, maar ik denk dat er wel ouders zullen zijn die dit herkennen.

De volgende sprong
De volgende sprong staat alweer voor de deur en gaat binnen nu en een week ongeveer plaats vinden. Ik ben onwijs benieuwd of we deze sprong de drie H’s gaan ervaren of dat we alleen weer die overgang en ontwikkeling weer gaan zien, zoals Nova dus ook bij de eerste sprong heeft laten zien. Natuurlijk hoop ik voor iedereen dat de drie H’s wegblijven en dat we ons vrolijke en makkelijke meisje houden, maar we houden voor nu nog rekening met een kindje dat een paar dagen uit haar doen zal zijn.

Ik kan nu wel echt begrijpen dat er ouders zijn die zweren bij het boek ‘Oei, ik groei’, maar ik kan ook begrijpen dat er ouders zijn die werkelijk waar niet begrijpen waar een ander het toch iedere keer over heeft. Ik moet zeggen dat ik het wel grappig vind om te zien dat onze twee kindjes nu al zo verschillen in gedrag. Hoe jong ze ook nog zijn, ze laten wel degelijk duidelijke verschillen zien. Binnenkort meer over de tweede sprong.

Hoe sta jij in het ‘Oei, ik groei’-gebeuren? Herken jij de ontwikkelingssprongen bij je kind, inclusief de drie H’s of herken je dat absoluut niet en vind je het misschien zelfs wel onzin? Ik ben onwijs benieuwd hoe andere ouders hier tegenover staan. Laat je het weten bij je comments?

Volg:
Share:

2 Reacties

  1. 15 december 2017 / 07:10

    Bij mijn 1e las ik zeker de Oei, ik groei-boeken en vaak was daar wel iets van te herkennen. Bij ons ging vooral het slapen dan een stuk minder.

  2. 15 december 2017 / 22:23

    Ik merk het heel goed bij ons zoontje. Zijn nu net uit sprong 4.. die vond ik heftig. Sprong 1 en 2 gewoon wat zeurderig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.