De overgang van 1 naar 2 kinderen

Inmiddels ben ik al ruim negen maanden mama van twee kindjes en kreeg ik de vraag hoe ik de overgang van 1 naar 2 kindjes heb ervaren. Dat is toch best een dingetje: twee keer zoveel luiers verschonen, je aandacht verdelen en ook nog eens twee keer zoveel troep (in huis en om mee te zeulen).

Ik weet nog dat ik zelf ook altijd de artikelen aanklikte waarin moeders het hadden over de overgang van 1 naar 2 kindjes. Ik las toch best wel uiteenlopende verhalen op Internet. De één vond het echt heel zwaar en de anders had zoiets van ‘Ja… Die tweede doe je er gewoon bij’. Niet echt iets waar ik iets aan had, maar op die manier wist er wel dat er echt verschillende scenario’s mogelijk waren.

Laat ik voorop stellen dat het natuurlijk voor iedereen anders is, maar ik denk dat ervaringen lezen alleen maar heel erg fijn is.

Luca was als mini baby niet heel makkelijk

Luca had reflux. Hij spuugde alles bij elkaar. Hij had veel last van zijn buik en bleek niet zo goed tegen koemelk te kunnen. Als mini baby huilde hij best wel veel. Ik wil niet zeggen dat hij een huilbaby was, maar we hebben best wel wat avonden met onze handen in het haar gezeten, uren en uren rondjes gelopen met hem op de arm en toch wel een aantal bezoekjes bij specialisten afgelegd. Toen de reflux onder controle was, hij hypoallergene voeding kreeg en wat meer ritme en rust kreeg, werd het een heel ander kindje. Hij huilde zelden, was bijna altijd vrolijk en at en dronk goed. We kregen een goed en strak ritme.

Inmiddels hadden we dus al best wel wat qua ellende meegemaakt en hadden ons daar doorheen geslagen. We wisten dat er dus een kans bestond dat een tweede kindje ook reflux zou hebben, niet goed op koemelk zou reageren en voor heel wat slapeloze momenten zou gaan zorgen. De vraag was of we daar klaar voor waren voor de overgang van 1 naar 2 kinderen, wetende dat er een kans zou zijn dat ook dit kindje reflux zou hebben. Zouden we dat aankunnen met een rondlopende peuter? Dit zijn dingen waar we eerst heel goed over gepraat hebben. Iets dat, denk ik, heel erg belangrijk is.

Lees hier één van de updates die ik destijds schreef rondom de lactose-intolerantie

Nova bleek een compleet ander kind te zijn

Er is niet een soort overgangsperiode, maar de overgang van 1 naar 2 kinderen dat gebeurt gewoon. Als je geluk hebt in een paar uurtjes, als je pech hebt in wat meer uurtjes. De eerste weken na de geboorte van Nova was ik onwijs alert op reflux en haar darmkrampjes. Als ze naar mijn idee te veel gespuugd had, riep ik gelijk dat ik toch het idee had dat ze reflux had. We hadden ons voorgenomen om namelijk dit keer niet aan te blijven modderen, maar echt op tijd naar een arts te stappen. Maar het spugen werd al snel minder. Ze leek er ook geen last van te hebben. Nova sliep goed, maakte geen rare schrikbewegingen in haar slaap en vroeg niet elk uur om eten. Al gauw kwamen we tot de conclusie dat dit een baby zonder reflux is.

De darmkrampjes waren ook anders. Nova heeft enorm last gehad van darmkrampjes, maar die vielen vaak rond dezelfde tijdstippen. Later kwam ik erachter dat deze baby veel meer slaap nodig heeft en dat ik dus ook vaak dacht dat zij krampjes had, maar ze eigenlijk gewoon hartstikke moe was. Toen ik dat eenmaal doorhad, waren de zogeheten krampjes ook voorbij. Deze baby heeft dus ook geen voedselovergevoeligheid (voor zover we nu kunnen beoordelen).

Voor ons had de overgang van 1 naar 2 kinderen niet beter kunnen verlopen. We hadden rekening gehouden met veel spugen, reflux en veel buikpijn, maar dit was allemaal zo goed te doen. Nova was echt heel makkelijk. Voor ons denk ik een geluk dat we met ons eerste kindje toch al wat meegemaakt hebben en dat onze norm van ‘normaal’ was.

Het is weer even wennen

Want wat sjouw je toch een hoop extra troep mee die eerste periode met een newborn. Nu scheelde het voor mij dat ik borstvoeding gaf en ik spullen voor een flesje mee hoefde te nemen. Ik zorgde enkel voor een extra hydrofiele doek (vaak zo’n XXL hydrofiel). En dan nog de usual stuff: setje schone kleding, spuugdoekje, hydrofiele doek, luiers, billendoekjes, een knuffeltje o.i.d. Die luiertas zit zo vol. We hadden dit keer alleen niet de spullen voor onze newborn nodig, maar ook voor Luca moesten er spulletjes mee: schone luiers, een extra setje kleding, zijn speen en konijn, een beker water en iets te snacken voor onderweg. Je raadt het al, die luiertas ging amper dicht.

Behalve dat je ruim van te voren moete beginnen met het inpakken van al je spullen, duurt het ook gewoon even voordat je weg bent: iedereen een schone luier? Iedereen jassen en schoenen aan? Baby in de Maxi Cosi,

We zijn inmiddels 9 maanden verder en luiers voor Luca zijn niet meer nodig. Hoewel ik er wel altijd nog eentje voor de zekerheid bij mij heb, blijft mijn luiertas toch hetzelfde gevuld: schone kleding voor iedereen, een versnapering voor onderweg want je weet maar nooit.

Maar die echte overgang van 1 naar 2 kinderen

Ik heb de overgang van 1 naar 2 kinderen niet als heftig ervaren. Ook niet in de eerste paar weken. Het ging eigenlijk heel vanzelf en redelijk zoals ik had gehoopt dat het zou gaan. Luca is eigenlijk heel makkelijk. We betrokken hem overal bij. Nova sliep de sterren van de hemel. Die hoefde de box maar te zien en ze was vertrokken. Natuurlijk waren we moe. Nova werd ‘s nachts wakker voor een nachtvoeding (nog steeds trouwens….). Natuurlijk waren er momenten dat we allebei met een huilend kind zaten of dat er iemand te moe was om nog een zinnig woord uit te kunnen brengen. Maar je weet dat je dat kunt verwachten met een newborn en twee kinderen. Ik denk als je echt bewust nadenkt over hoe alles zou kunnen verlopen (van rampzalig scenario tot rozengeur en maneschijn scenario) dat het dan een stuk makkelijker is.

Wat trouwens wel echt onmisbaar is

Een draagdoek (of draagzak) is wel echt een onmisbaar item bij een tweede kindje, vind ik. En dan wel alsjeblieft een goede. Niet zo eentje waar je zelf rugpijn van krijgt of je baby in bungelt. Bij krampjes scheelt het een hoop gegil en je hebt toch nog je handen vrij om de poepluier van de dreumes of peuter te verschonen. Heeft de baby slaap nodig, maar heeft jouw peuter net besloten dat hij energie te veel heeft? Hup baby in de draagdoek, iedereen schoenen en jas aan en naar de eerste en beste speeltuin toe gaan die je tegenkomt. Baby slaapt dichtbij mama en peuter kan uitrazen. De kinderwagen werkt natuurlijk ook prima, maar ik kon een stuk sneller achter Luca aanrennen met Nova in de draagdoek geknoopt, dan wanneer ik de kinderwagen mee moest sjouwen over een grasveldje om Luca van een of andere acrobatische truc te redden.

Hopelijk zijn de vragen die jullie hadden beantwoord. Mocht je toch nog een vraag hebben naar aanleiding van dit artikel, laat het weten in de comments of stuur een berichtje.

Voor de mama’s die al meerdere kindjes hebben: hoe heb jij die overgang ervaren? Verliep het bij jou ook redelijk soepel of heb je het als heftig ervaren?

Volg:
Share:

1 Reactie

  1. Kim
    3 augustus 2018 / 15:48

    Ah wat heerlijk om dit zo te lezen. En wat fijn dat je het zo positief hebt ervaren.
    Ik vond het best pittig, de overgang van 1 naar 2. Ik voelde me enorm schuldig naar de peuter en vervolgens ook weer naar de baby, en ga zo maar door.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.