Poetsen met Manon | Het dressoir

Het is even geleden dat het volgende artikel in deze rubriek online is gekomen, maar dat betekent niet dat ik stil heb gezeten. Een tijdje terug pakten wij één van onze grootste bronnen van ergernis aan: de kastjes van het dressoir. Ook deden we wederom een poging om de zooi (oeps, speelgoed natuurlijk) van Luca netjes te krijgen. Vandaag laat ik je zien hoe het was, hoe het is geworden en vertel ik je over onze aanpak. Heb jij ook een dressoir of misschien een andere kast die nodig opgeruimd moet worden? Wie weet doe je nog inspiratie en/of motivatie op met dit artikel.

Bron van ergernis
Zoals je op de foto kunt zien, hebben we een vrij groot dressoir met aan de zijkanten twee kastdeurtjes. Beide kastjes lagen vol met van alles en nog wat. Vooral dingen die we eigenlijk nooit gebruikten of daar lagen, omdat ze dan achter een deurtje lagen en dus uit het zicht waren. Het is natuurlijk een tactiek (die vast velen met mij zullen hanteren), maar uiteindelijk werkt het niet. Daarnaast hadden we een tijdje geleden voor Luca een speelgoedkist van Nijntje gekocht. De gedachte hieachter was dat dan één van de manden met Duplo het veld kon ruimen. Iets in een kist ziet er namelijk netter en opgeruimder uit dan een uitpuilende mand met speelgoed. In de kist zit nu alle Duplo. Dan stond er nog een mand met de spullen van V-Tech, alleen heeft hij daar inmiddels zo ontzettend veel van dat het niet in de mand past. Ik begon mij steeds meer te ergeren aan alles. Als ik wilde stofzuigen was ik bijna langer bezig om het speelgoed op de tafel te zetten en ruimte te maken, dan dat ik aan het stofzuigen was. Ook vond ik het te veel prikkels geven en Luca trok iedere keer echt alles overhoop. We moesten iets om deze bron van ergernis aan te pakken.

Uiteindelijk kwamen we op het idee om het dressoir helemaal op te ruimen en dan één van de twee kanten leeg te maken. Bij de Ikea hadden we kisten gezien die we dan konden gebruiken om alles netjes weg te werken en te sorteren. Ik zag het helemaal zitten en ging enthousiast aan de slag samen met Kevin.

Opruimen en uitzoeken
We begonnen bij het linkerkastje. Ik haalde alles eruit. Alles dat we überhaupt nog nooit hadden gebruikt, oud was, kapot was, uit de mode was of op wat voor andere manier niet meer gebruikt zou gaan worden, mocht het veld ruimen. Alles dat bewaard moest blijven, maar niet beneden hoefde te blijven, ging naar boven (iets met troep verplaatsen, is ook opruimen) en de rest zetten we apart neer. Hierna was het rechterkastje aan de beurt. Ook hier zochten we alles uit: alles dat oud, kapot of niet meer onze smaak was, ging de vuilniszak in en de rest verdween naar boven of op de stapel om weer in de kast op te ruimen. Uiteindelijk hadden we één kast helemaal leeg en de andere was keurig geordend en had een logische indeling gekregen.

Er ging een vuilniszak vol met troep weg: kapotte kaarsenhouders, lelijke kaarsenhouders, vaasjes (wel en niet kapot), papieren en folders. Het gourmetstel ging naar boven toe, evenals wat belangrijke papieren.

Op naar Ikea
Online zochten we de kisten uit die we wilden hebben. Die hadden we uiteraard in onze vorige 100 bezoekjes aan de Ikea al voorbij zien komen, alleen nooit meegenomen omdat we niet wisten waar we ze moesten laten. We hadden de kasten nagemeten en ingeschat welke bakken we konden halen en welk speelgoed we in welke soort bak konden doen. Kevin pakte zijn spullen en reed gelijk naar Ikea toe. Hij kwam terug met vier grote kisten en twee wat kleinere. Na het eten, toen de kindjes sliepen, ruimden we de kisten in. Een kleine kist voor de ToetToet auto’s, een grote kist voor de wegonderdelen van ToetToet, een grote kist voor de grotere ToetToet onderdelen en een grote kist voor de houten treinbaan. In de vierde grote kist gingen wat losse spullen.In de andere kleine kist gingen wat puzzelblokken.

Opgeruimd staat netjes
Na wat puzzelen, passen en meten was de kast ingedeeld. Er waren twee onderdelen van V-Tech niet in de kast erbij pasten. Deze zetten we neer op de speelgoedkist van Nijntje, maar dat is dan ook het enige speelgoed dat los in de woonkamer staat. Later die week plakte ik wat labels op de kisten, zodat we in één oogopslag zien wat er in de kisten zit. Het is nu een stuk opgeruimder hier in huis. Doordat alles in kisten zit, blijft de kast binnenin ook gewoon netjes en wordt alles iedere keer op dezelfde plek opgeruimd.

Uiteindelijk zijn we totaal 2,5 – 3 uur bezig geweest met alles uitzoeken, de kisten kopen en alles indelen. Dat is natuurlijk wel samen, dus alleen was ik denk ik wel vijf uur kwijt geweest. Het uitzoeken hebben we tijdens de middagslaapjes gedaan, het halen van de kisten deed Kevin alleen terwijl ik met de kinderen thuis bleef en het indelen van de kast delen we toen de kinderen ‘s avonds op bed lagen. Op die manier konden we snel en efficiënt te werk gaan.

We zijn nu een paar weken verder en ik moet zeggen dat ik nog steeds heel blij ben met deze opruimactie. Luca weet alles inmiddels goed te vinden en vindt het ook vaak genoeg leuk om alles tegelijkertijd uit de kast te trekken. Opruimen maakt het voor hem een stuk makkelijker. Vaak vraag ik hem één van de kisten bij mij te brengen en hem daarna alle spullen die in die kist horen (bijvoorbeeld alle ToetToet auto’s) bij mij te brengen. Dit gaat stap voor stap en werkt prima. Als alles uit de kast ligt, is het een kwestie van alle kisten naast elkaar neerzetten, sorteren en de boel de kast in schuiven. Ik kan het je aanraden!

Heb jij een soort opruimsysteem met jouw kind(eren)? Heb je een speelgoedkast thuis of heb je één van de al bestaande meubels opgeofferd om speelgoed in op te ruimen? Ik ben benieuwd!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.