Slaapjes en slapen

imageSlaapjes en slapen… Dan heb ik het niet over mijn eigen nachtrust, maar over die van mijn kind. Je hoort en leest zo ontzettend veel over hoeveel een baby moet slapen. Je kunt zo ontzettend veel tips, do’s en don’ts vinden op Internet en ik weet zeker dat jouw ouders, vrienden en vriendinnen je ook adviezen kunnen geven. Ondanks dat er zoveel te vinden is, wil ik ook nog een blogje aan dit onderwerp wijden.

Toen ik net moeder was geworden, wilde ik het zo graag goed doen. Ik wilde per sé dat Luca in zijn eigen bedje zou kunnen slapen en ik wilde per sé dat hij een bepaald aantal uren sliep. Daar stond tegenover dat ik mijn pasgeboren baby heel graag bij mij wilde houden, omdat hij ook graag bij zijn mama wilde zijn in plaats van in zijn bedje. Maar ik… bang om mijn kind te verpesten, wilde per sé dat hij in zijn eigen bedje zou slapen.

Vaak legde ik Luca, tegen mijn eigen gevoel in, in zijn bedje. Soms, met geluk, sliep hij daar lekker even. Maar het gebeurde ook veel dat hij moest huilen. Aangezien ik mijn kleine baby’tje niet wilde (en niet kon) laten huilen, liep ik heel wat de trap op en af. Even wiegen, even kroelen, toch nog even wat drinken en weer opnieuw proberen.

Ik vond het lastig en wist niet goed wat ik ermee aan moest. Ik wilde het ene, maar mijn gevoel zei het andere.

Achteraf, als ik terug denk aan deze periode, denk ik dat ik niet zo moeilijk had moeten doen. Ik had wat vaker de draagdoek kunnen pakken (en ook wat eerder moeten aanschaffen, maar dat is een ander verhaal) en Luca lekker bij mij kunnen laten slapen. Ik had meer los moeten laten en niet zo vast moeten houden aan het/mijn ideaalbeeld.

Ik was bang dat ik mijn kind zou leren dat hij met huilen zijn zin zou krijgen, dat hij te veel bij zijn moeder zou willen zijn, dat hij  nooit meer in zijn eigen bed zou willen slapen. Maar een baby van een paar weken oud…. Die kan zulk soort dingen helemaal niet bedenken. Die denkt niet ‘Kom ik ga huilen, want dan hoef ik lekker niet in mijn bed te liggen.’. Een baby van een paar weken die denkt alleen maar heel primitief aan eten, warmte, liefde en zo nu en dan een schone luier zou ook heel fijn zijn. Het manipulatieve kent zo’n kleintje nog helemaal niet.

Inmiddels zijn we heel wat maanden verder en hebben we overdag nog niet echt een strak slaapritme. Een tijdje terug hadden we het wel, totdat het vakantie werd en Luca opeens wist wat uitslapen betekende. Hartstikke fijn, maar weg slaapritme voor overdag.

Als we nu vroeg wakker zijn (07.00 uur) dan gaat Luca ‘s ochtends een uurtje slapen. Daarna maak ik hem echt wakker, want anders weigert hij ‘s middags te slapen. Iets waar ik pas na 8 maanden achter kwam… Eind van de middag was Luc namelijk altijd kapot, maar het was niet zijn slaaptijd (vond hij) en weigerde dus te slapen. Door zijn slaapje ‘s ochtends wat korter te houden, wilde hij begin van de middag ook vaak nog wel een uurtje of anderhalf slapen, waardoor we ‘s middags ook een gezellig kind hadden.

Nu Luca uitslaapt, verschuift zijn slaapje naar eind van de ochtend/begin van de middag. Dan laat ik hem wel zo lang slapen als hij wil, omdat we dan nog maar op één slaapje per dag uitkomen.

Verder let ik heel goed op zijn signalen: oogjes wrijven, oortjes wrijven, jengelen, niet meer weten wat hij moet doen, of juist heel hyperactief door blijven gaan. Vaak probeer ik hem dan ook nog even te laten slapen. Al is het maar een half uurtje. Zeker aan het eind van de dag is dat net voldoende om tot aan 19.00 door te kunnen halen.

Na het avondeten mag Luca nog eventjes spelen, maar daarna is het tijd voor het avondritueel. Luca gaat altijd rond 19.00 uur naar bed en slaapt dan tot ergens tussen 07.00 – 08.30 uur. Onwijs fijn. Ook dit is wel eens anders geweest. In die periode heb ik echt gedacht ‘Mijn kind gaat nooit doorslapen, die snapt niet dat dat zo hoort.’ Toch zijn we, achteraf gezien, nog vrij snel op dat punt beland.

Ik denk dat het heel belangrijk is om te kijken waar jouw kindje behoefte aan heeft en mee te gaan in die behoefte. Sinds ik dat doe, heb ik het zelf een stuk makkelijker 🙂

Zat jij, net als ik, ook tussen twee vuren in de beginperiode (of misschien nog wel)? Waar doe je goed aan? Ik ben benieuwd of er moeders zijn die dit herkennen. Laat je het weten in de comments?

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.