Throwback Tuesday | Borst- en flesvoeding

Het is dinsdag en dat betekent dat ik weer ga terugblikken. Vandaag blik ik terug op een periode van ruim een jaar geleden. De periode dat ik heel graag borstvoeding wilde geven, dat ook eventjes heb gegeven, maar toch overschakelde naar flesvoeding.

Toen ik zwanger was besliste ik dat ik heel graag borstvoeding wilde gaan geven. Ze zeggen dat het de beste voeding is voor een baby, je geeft het kindje een hoop anti-stoffen en weerstand mee en het leek mij gewoon heel fijn om zo saampjes van die bijzondere momentjes te genieten.

Ik had na een aantal dagen voldoende melk en kolfde na een week of twee met gemak 150 – 180 ml. Als ik met de ene kant aan het voeden was, liep de andere kant automatisch ook leeg. Ik kon de spuugdoekjes uitwringen als ik een half uurtje voeding had liggen geven.

Al vrij snel ging het zeer doen en kreeg ik heftige pijnscheuten door mijn borsten. Uiteindelijk bleek ik spruw te hebben. Hier kwamen ze alleen pas achter toen ik al lang en breed gestopt was met het geven van borstvoeding. Als ik dit had geweten, was ik misschien met de nodige zalfjes en tijdelijk kolven nog wel even doorgegaan. Maar ja… Achteraf hè…

Na drie weken stapte ik over op flesvoeding, omdat ik de pijn niet meer kon verdragen. Die pijn bleef, ook als ik niet aan het voeden was. In mijn beleving lag het nergens aan en dacht ik dat die pijn altijd zou blijven (iets met hormonen en niet meer reëel na kunnen denken). Ik vond het niet leuk om over te moeten stappen naar flesvoeding, maar ik wist wel dat het voor iedereen de beste optie was. Het zou rust geven en mij beter in mijn vel laten zitten. Ik had binnen twee weken mijn melkproductie zo goed als stopgezet en kon weer zonder kolf door het leven. We gingen volledig over op Nutrilon.

Natuurlijk groeide Luca ook prima op de melk van Nutrilon. Ik kon de boel beter controleren en wist hoeveel hij binnen kreeg. Het vervelende vond ik wel dat ik geen troostmiddel meer had en dat ik niet meer onbeperkt kon voeden. Ik moest mij nu houden aan de verschillende hoeveelheden en de maximum hoeveelheid vocht die ik mocht geven. Het was wennen en zoeken naar een ritme en de mogelijkheden, maar uiteindelijk is dat gelukt.

Sinds Luca één jaar is, hebben we de flessen ook de deur uitgedaan. Luca krijgt gewone halfvolle melk en drinkt dit uit een tuitbeker.

Ondanks dat het geven van borstvoeding toch wel een soort van mislukt is, zou ik het zo weer opnieuw doen. Alleen dan beter aangeven en eisen dat er beter onderzocht wordt waar de pijn vandaan komt. Ook zou ik meer rust willen nemen om het voeden te laten lukken.

Het geven van een flesje vond ik ook prima en fijn. Luca dronk alleen heel snel en had soms een volle fles in vijf minuten achterover geslagen. Daar hebben we wel een hoop mee lopen tobben en zoeken naar wat nu goed werkt. Hoe ouder hij werd, hoe makkelijker dit ging.

Uiteindelijk heb ik absoluut vrede met hoe het verlopen is en vind ik dat Luca op een prima manier aan zijn voedingsstoffen gekomen is in die periode.

Is mijn verhaal herkenbaar of juist helemaal niet? Wat voor soort voeding heb jij jouw kindje gegeven?

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.