Throwback Tuesday | Mijn kraamtijd

Na de terugblik op mijn verlof en de bevalling is nu de terugblik op mijn kraamtijd aan de beurt. Ik kijk absoluut met een positief gevoel terug op mijn kraamperiode, maar heb absoluut dingen die ik achteraf graag anders had gedaan. Hoe denk ik na zo’n 14 maanden over mijn kraamtijd van toen?

Genieten van de kleine
Zo’n eerste week is natuurlijk genieten van het feit dat je eindelijk dat kleine hummeltje in je armen kunt sluiten. Daar heb ik ook enorm van genoten. Ik was nog wel onzeker en onwijs bang dat ik iets zou verpesten. Ik wilde heel graag borstvoeding geven, maar ondanks dat ik voldoende melk had, lukte het toch niet heel goed.

Onze kraamverzorgster zorgde heel goed voor ons, schreef alles uitgebreid op en beantwoordde al mijn vragen. De uren dat zij in ons huis was, waren voor mij ook de meest relaxte uren. Er was dan namelijk iemand in huis met verstand van zaken en zij kon dan de boel redden als ik het verpestte. Wat een rare gedachten had ik toch in die periode. Waarom ik het zou verpesten, weet ik niet, maar dat dacht ik toen wel.

Bang om fouten te maken
Wat was ik blij als onze fantastische kraamverzorgster ‘s ochtends om 08.00 uur binnenstapte. Dan was er weer iemand met verstand van zaken in huis die kon kijken of wij het in die nacht niet allemaal verprutst hadden en als we het dan verprutst hadden, kon zij het redde. Mijn hormonen waren echt op hol geslagen en ik leefde ook echt een beetje in een waas, ik kon dingen slecht onthouden, moest iets 33 keer terug lezen en was zwaar gammel van de bevalling. Natuurlijk hebben we niets verprutst toen, maar het idee dat er iemand was die dat kon checken was heel fijn. De eerste ochtend zonder die fijn, vertrouwde kraamverzorgster vond ik ook heel griezelig. Hoe moest ik nu weten of alles nog goed ging?

Visite
Wat waren we trots. Nu zijn we natuurlijk niet minder trots op Luca, maar met zo’n newborn baby wil je niets liever dan de kleine showen. Tenminste, dat was bij ons zo. Er kwam al heel gauw visite langs. Ik vond het allemaal heel leuk dat iedereen langs kwam en wilde heel graag mijn zoon laten zien, maar achteraf gezien was het nog te veel. Mijn lichaam kon het niet goed aan. Nu een jaar later, wel realistisch na kunnen denkend, had ik graag wat rustiger aan willen doen en wat meer rust voor onszelf als gezin in willen bouwen.

Blog
Ik ging ook al vrij snel weer druk met mijn blog aan de slag. Ik vond het fijn om alles wat er die dagen gebeurde op te schrijven en te delen. Ik typte mijn blogjes in de tijden dat Luca sliep. Ik was te druk in mijn hoofd om zelf ook even te gaan slapen. Achteraf gezien had ik wel wat meer tijd voor mijn eigen dutjes vrij willen maken.

Mijn kraamperiode was een prachtige periode, een periode waarin ik heel veel geleerd heb en met een fijn gevoel aan terug denk. Verbeterpuntjes voor mijzelf zijn er zeker, maar dat waren toen ongetwijfeld de hormonen.. Haha!

Hoe kijk jij terug op jouw eerste kraamperiode. Zou je achteraf gezien bepaalde dingen liever anders aangepakt hebben?

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.