Wat ik van te voren niet wist over het geven van flesvoeding

image

Toen ik nog zwanger was van Luca (al een eeuwigheid geleden, haha) wilde ik heel graag borstvoeding gaan geven. Ik had dat eigenlijk zo in mijn hoofd gezet, dat ik niks had gelezen over het geven van flesvoeding. Achteraf had ik dat graag anders willen doen. Vandaag vertel ik je over de dingen waar ik tegenaan liep toen ik moest overschakelen naar flesvoeding.

Normaal gesproken ben ik altijd heel goed voorbereid, schets ik alle scenario’s en zorg dat ik daar ook een plan bij heb. In het geval van ‘wat voor voeding ga ik mijn baby geven’ had ik bedacht dat dit borstvoeding zou zijn. Hier had ik dan ook veel over gelezen. Ik zorgde wel dat ik een flesje in huis had en bedacht dat de melkmoeder snel genoeg gehaald zou zijn, mocht dat nodig zijn. Meer voorbereiding had ik niet  nodig, vond ik toen.

De eerste paar weken was dat ook prima. Ik werd omgedoopt tot moederkoe en gaf mijn kindje borstvoeding. Totdat dit eigenlijk niet bleek te gaan zoals ik dat graag had gewild. ‘s Avonds haalde Kevin een bus Nutrilon en schakelden we over op kunstvoeding. Ik was ook echt in de veronderstelling dat dat het dan ook gewoon was. Naïef, ik weet het. Mijn hoofd zat vol met andere dingen op dat moment.

Benodigdheden
Na een tijdje kwamen we erachter dat we een flessenborstel nodig hadden, een speciaal uitdruiprekje, een voedingstorentje, nog wat extra flesjes en een voedingsschema. De sterilisator hadden we al in huis, maar anders had die ook op het boodschappenlijstje gestaan. Ik had er serieus niet over nagedacht dat je zo’n fles met een speciale afwasborstel schoon moest maken. Zeker toen we met Nutriton aan de slag gingen, bleek dit echt meer nodig dan alleen goed afspoelen en uitkoken.

En noem het lui, maar ik laat de flessen liever even uitdruipen en zet ze daarna schoon en droog in de koelkast weg. Nog zo iets… Flessen in de koelkast bewaren. Ik had er nog nooit van gehoord. Bacteriën groeien minder snel in een koele ruimte. Nu is de koelkast bedoeld als een flinke koele ruimte en die bacteriën wil je niet in de flessen hebben. 1+1=2 in zo’n geval. Klink heel logisch, maar van te voren had ik je waarschijnlijk voor gek verklaard als je had gezegd dat je je flessen in de koelkast bewaart. Nu knik ik heel instemmend.

Het creëren van een voedingsschema vond ik heel last. Bij borstvoeding mocht je op verzoek voeden en mag het kindje ook zoveel drinken als nodig is. Helaas is dat bij flesvoeding wat anders geregeld, waardoor de totale hoeveelheid die er in 24 uur gedronken mag worden goed over de dag verdeeld moest worden. Er kwam een heus notitieboekje aan te pas, waar we in bij hielden hoelaat en hoeveel Luca had gedronken. Ik was de hele dag aan het rekenen, bezig met flesjes en aan het hopen dat hij niet na alweer twee uur zou beginnen met huilen vanwege honger. Door de reflux van Luca huilde hij veel, waar we dus achteraf pas achter kwamen. In het begin dacht ik ook dat hij dan altijd honger had. Pas na weken begrepen we waar dat huilen mee te maken had.

Zeker het eerst half jaar was honger bij Luca ook echt honger. Hij wilde dan het liefst drie minuten geleden die fles krijgen. Maar ik moest nog de melkpoeder scheppen, afmeten en de fles maken. Na een tijdje aanklungelen had ik bedacht dat het ook wel logisch zou zijn als we die melkpoeder vast scheppen en bewaren in het voedingstorentje. Op die manier is het een kwestie van water afmeten, poeder vanuit de toren erbij mikken, schudden en opwarmen.

Nu we tien maanden verder zijn gaat het zo geautomatiseerd. Als hij een keer een fles extra wil drinken, mag dat. Ik ben veel minder bezig met al dat gereken en gaat het helemaal vanzelf. Gelukkig gaat het al heel lang zo vanzelf, maar die eerst vier a vijf weken waren we er echt enorm druk mee.

Als jij ook flesvoeding hebt gegeven, net als ik, herken jij dat rekenen? Heel de dag schepjes tellen, het aantal milliliters berekenen en zorgen dat er niet meer dan twee liter aan vocht in gaat?

Volg:
Share:

3 Reacties

  1. 21 augustus 2016 / 10:37

    Ik heb flesvoeding op verzoek gegeven. Natuurlijk hield ik wel in de gaten of we niet te veel melk gaven, maar Roan gaf het altijd goed aan. En zoals je zegt, niet ieder vuiltje betekent honger. Dat is een kwestie van uitproberen. Dat zal bij borstvoeding net zo zijn, lijkt me!
    Wij hadden trouwens geen flessenborstel, steralisator en druiprekje. We deden ze met de hand in een sopje of in de vaatwasser. Ook de spenen.
    Wel bewaarden we de schone flessen in de koelkast, dat was een tip van de kraamhulp, anders was ik daar ook nooit op gekomen! En zo’n torentje is geniaal! Iedere avond vulde ik t torentje, scheelt super veel tijd als je baby huilt!

    Fijn dat t nu routine is geworden! Geniet van je kleintje, alle clichés zijn waar, t gaat zo snel 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.